SERIES

«The Traffic Policeman» είναι για μένα εικόνα μιας εποχής όπου η πόλη είχε άλλον παλμό, πιο ανθρώπινο, πιο ευθύ.
Στο «The Traffic Policeman» θυμάμαι εκείνον που στεκόταν στο κέντρο, πάνω στο βάθρο,
και με κινήσεις καθαρές καθοδηγούσε το πλήθος, όχι μόνο τα αυτοκίνητα. Ήταν ρυθμός, τάξη, σχεδόν τελετουργία.
Η στολή του έλαμπε κάτω από τον ήλιο, τα χέρια του μιλούσαν χωρίς λέξεις, και όλοι υπάκουαν όχι από φόβο,
αλλά από σεβασμό. Υπήρχε κάτι έντιμο σ’ αυτή τη στάση, μια αίσθηση ότι κάποιος κρατάει το πέρασμα του κόσμου σε ισορροπία.
Αυτές οι μορφές χάνονται τώρα, μα η μνήμη τους παραμένει, σαν ήχος
από παλιές μηχανές που ακόμη αντηχεί μέσα μας.