SERIES

«The Kiosk» για μένα είναι μια μικρή σκηνή της πόλης, ένας κόσμος ολόκληρος μέσα σε λίγα τετραγωνικά. Στο «The Kiosk» θυμάμαι τον άνθρωπο που στεκόταν πίσω από το μικρό άνοιγμα, γνώριζε τα νέα πριν γίνουν είδηση,
ήξερε τα πρόσωπα χωρίς να ρωτά ονόματα. Εκεί ήταν ο παλμός της γειτονιάς. Και τότε, το τηλέφωνο στο περίπτερο ήταν για όλους∙ όσοι δεν είχαν στο σπίτι, έφταναν εκεί για ένα «πάρε με όταν φτάσεις» ή για ένα «είμαι καλά».
Ήταν σημείο συνάντησης, ανάγκης και καθημερινότητας. Τα τσιγάρα, οι εφημερίδες, τα περιοδικά, οι σοκολάτες, όλα έφτιαχναν ένα καταφύγιο μικρών στιγμών. Κι αν δεν στέκονται πια σε κάθε γωνία, η παρουσία τους
επιμένει στη συλλογική μνήμη, σαν ψίθυρος που μας θυμίζει μια πιο αργή, πιο ανθρώπινη εποχή.