SERIES

«The Harvest» για μένα είναι η ανάμνηση του καλοκαιρινού ήλιου που έκαιγε δυνατά, αλλά κανείς δεν παραπονιόταν, γιατί ο κόπος ήταν μέρος της ζωής. Στο «The Harvest» βλέπω εκείνη τη φιγούρα σκυμμένη μέσα στα στάχυα,
με τα χέρια σταθερά και το βλέμμα προσηλωμένο, σαν να συνομιλούσε με τη γη. Η κίνηση του δρέπανου ήταν ρυθμική, σχεδόν μουσική, ένας παλμός που ένωνε άνθρωπο και χωράφι. Κάθε στάχυ που έπεφτε ήταν αποτέλεσμα υπομονής, ιδρώτα, επιμονής. Δεν υπήρχε βιασύνη, μόνο η σιωπηλή κατανόηση ότι ο καρπός έρχεται όταν τον κερδίζεις. Αυτές οι στιγμές ίσως μοιάζουν μακρινές σήμερα, αλλά μέσα μας παραμένει η μνήμη μιας εποχής
όπου η εργασία είχε βάθος, απλότητα και ψυχή.