SERIES

Στο Shared Quiet συναντιούνται τρεις γυναίκες που δεν υψώνουν τη φωνή τους, αλλά λένε πολλά με την παρουσία τους. Δεν είναι ίδιες∙ η καθεμία κουβαλά διαφορετικό σώμα μνήμης και εμπειρίας. Η πρώτη έχει μάθει να προστατεύει την ευαισθησία της μέσα από προσεκτικά βλέμματα. Η δεύτερη ανασαίνει με δυσκολία, σαν να κουβαλά βάρος που δεν μοιράστηκε ποτέ. Η τρίτη έχει ένα βλέμμα γαλήνιο, αλλά όχι αθώο. Έχει δει, έχει νιώσει, έχει αντέξει.
Στο Shared Quiet οι μορφές τους δεν συγχωνεύονται, αλλά ακουμπούν η μία την άλλη, σαν να λένε «είμαι εδώ». Σε μια πόλη που κινείται γρήγορα, εκείνες επιτρέπουν στον χρόνο να απλωθεί. Δεν χρειάζονται εξηγήσεις.
Η σιωπή τους είναι κοινή γλώσσα, και η αντοχή τους μια υπόσχεση συνέχειας.